something on Tuesday that made me smile on Wednesday..

It was a rainy tuesday the other day. Another day to stay in “Alaska”-temperatured spot/cube in the office, doing nothing else but read read, and read CBTs you can find in the MyLearning site.. After realizing that I have completed almost all my required CBTs, I tried to search for Books24x7, registered for it, clicked on the ‘Recommended’ link, then browse for books that I might find interesting to read.. and so I came upon the book title “The Five Secrets You Must Discover Before You Die” by John Izzo. Hmmm.. found it interesting, clicked the title, then off to read the book..

Somewhere in one of the chapters’ discussion, I learned that:

“..to live life fully, you have to banish the word BOREDOM from your vocabulary”

Thought of it as interesting though It seems hard for me ‘coz I’ve been complaining about it for weeks already.. From the minute after I read that line, it got me thinking and realized that that line is right.. “hmmm.. hmmm..”

Wednesday was just and had been just another day for reading.. Another day that sleepyness won’t leave me..

but surprisingly found me smiling and realized that yes, I’m still complaining to friends..of sleepyness, of hunger an hour after another, and of having nothing else to do but read, but I haven’t complained to them of being bored again!! …..meaning that the last time I told someone “nababato na talaga ako” was just on Monday, and I have subconsciously removed boredom from my vocabulary since tuesday!

yey! ..I also found out that since then, when somebody asks me how I am, I simply would answer them “ayus naman.. basa basa pa rin..”, keeping from telling my now-prohibited words “nakakabato, batong-bato, bored”.. because I’m not bored anymore.. (or at least I try not to feel it, trying not to make it win over me..) ^_^

..and I intend not to use that word anymore..

I’ll try.. I promise..

…madaming promise… 

hanapin mo happyness mo.. ^. (mauna…… una! mahuli…..taya!)

May gusto kang gawin, di mo magawa.. Atat ka nang simulan un gusto mong gawin pero di mo naman magawang simulan.. Marami kang gustong gawin na hindi pa nagagawa ng karamihan, pero dahil takot kang mauna, hindi mo magawa.. so, maghihintay ka na lang na may makaisip na gawin un gusto mong gawin, para magawa mo na sya..

Pano kung walang makaisip na gumawa ng bagay na gusto mong gawin..? Ayaw mo na? Buburahin mo na sya sa listahan nga mga gusto mong gawin..??

Karamihan sa atin, ganito. Marami tayong gustong gawin, pero dahil sa takot na baka masita if ever, or mahusgahan, maghihintay na lang tayo ng taong unang susubok, aabangan kung anong magiging epekto (kung mapapagalitan ba sya dahil sa ginawa, o mapupuri, o mahuhusgahan ng either mali o tama), manunuod habang tayo nagdadasal na “sana okay lang.. pag hindi sya nasita, ako din gagawin ko..”

Pag may magandang nangyari dun sa taong un, agad mong sasabihin na gusto mo nang gawin ang ginawa nya,.. pero,

Pag may nangyari na di ka-gandahan, sasabihin natin “buti na lang di ko ginawa..” (sabay tawa)

Baket di natin minsan subukang mauna..?

Ano’t ano man ang mangyari pagkatapos, may matututunan ka naman.. diba..?

Sabi nga nila, do it the moment you thought of doing whatever it is.. wag mo na hayaang lumipas ang araw, at mawalang parang bula ang lakas ng loob na meron ka nung maisip mo gawin ang isang bagay na gusto mo.. na talagang makapagpapasaya sa’yo ng todong-todo..

Minsan masaya mauna, una kang kinabahan, tpos nun wala na, kesa un magpapahuli ka pa..

..?

just a thought..

after all.. eto latest na realization ko..

“the difference between an emotional and a physical pain is that, sa physical pain bukod sa alam mo kung gano kasaket, alam mo rin where the pain is coming from.. sa emotional pain, you don’t know san ba, basta ang alam mo lang masaket sya, yun at yun lang.. masaket. yun lang.”

inexplicably soon to overflow.

“ilabas mo na yan..” -that’s what they’re telling me now..

I know and tell you what, I really want to let it out. I just can’t find time (busy kase ako kaya diko mahanapan ng oras. siyet)..Kung alam niyo lang, sana naging tae na lang ‘toh para madaling ilabas.. kaso hindi..

I need help.. echos.. but I really do.. I need help.. mabigat-bigat din kase ito.. pagtatawanan nyo lang din naman ako..

I am always used to keeping everything in me.. hangga’t kaya ko pang ilunok, i-hinga ng malalim, tumango-tango, umiling-iling, sige lang tapos sabay tawa (parang ngayon lang, in tears pero tatawa ako mag-isa kase parang mukantanga naman ako).. Tama rin nga un sinabi nila na pag mag-isa ka na lang, nun ka na naman ha-hunting-in ng reality..

Sa ngayon ang kaya ko lang gawin eh ilista lahat ng gusto ko gawin para aliwin ang sarili ko.. almost full na kase un “container” ko sa loob eh (papagod din ako)..

  • Gusto ko sumigaw ng malakas, kahit ano.
  • Gusto ko mag-Videoke nang mag-Videoke.. pipiliin ko un mga kantang may sigaw sa bandang dulo..para magawa ko un unang nakalista..
  • Gusto ko maglaro sa Timezone, mag Tom’s World, basta gusto ko maglaro
  • Gusto ko tumalon-talon at tumakbo-takbo freely na hindi ko kelangang alalahaning bente-kwatro anyos na ako’t kelangan nang mahiya..
  • Gusto sumakay ng Jungle Log Jam, tapos sisigaw ulet ako pag pababa na ng pinaka-matarik na fall..
  • Gusto kumain nang kumain, magpakabusog, hanggang sa mag-burp nang bonggang-bongga
  • Gusto ko manuod ng cartoon movie – Ice Age 3, etc.. (kahit solo flight pwede na)
  • Gusto ko ng pagkaka-abalahan – cross stitch, puzzle, basa ng libro ni Bob Ong, etc
  • Gusto ko magsulat literal
  • Gusto ko ng hugs.. maraming hugs, malaking hugs
  • Gusto ko manggigil
  • Gusto ko sumuntok, gusto ko magbasag ng pinggan (alam ko dito sa Pinas meron atang venue na pwede ka magbasag eh..

Above all, gusto ko na sya “ilabas” (if you know what i mean) sa paraang alam ko.. at nang ma-relieved na ako (kumbaga sa LBM, “success” na after).. tae naman o.. kanino ko ba ilalabas ito..

Sa ngayon, ganito na lang muna.. lunok at one time, hingang malalim on the other, tango-tango, iling-iling, nakakapagod honestly, pero keri pa..
*sigh*
Tawagin na lang kita pag di ko na kaya..